vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Heropbouw
Zand stuift op
Voetstappen vervagen
De weg terug verdwijnt
Wegen bedekt
Landerijen onherkenbaar
Heuvels verzonken
De aarde wordt vlak
Nu tijd om een boog te bouwen
Met gouden randen en driehoekige poorten
Nu tijd voor een marmeren weg
Met eikenhouten palen langs de kant
Nu tijd om veelkleurige tapijten te spreiden
En aan de uitgestelde wandeling te beginnen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
09-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
AardeReacties op ‘Heropbouw ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
