Zool

Ik wil je niet langer dragen,
je bent te zwaar, te veel eisend
Ik wil liever één zijn met de schoen,
die mij stil en zacht brengt waar ik wil

De schoen die bedachtzaam op straat stapt,
zijn voet tilt, elk scherp randje ontwijkt,
om mij te sparen, om mijn slijtage te vertragen
Ik ben geen zool voor een versleten schoen

Ik verlang naar de dagen van stilte,
naar de donkere hoek van de doos,
waar ik veilig bleef, onaangeroerd,
verbonden met de geur van lijm.en leer,
nog vast verbonden, ongeschonden,
onder mijn geliefde schoen