Vergeten pad
Het is stil op de halfafgemaakte landweg,
de verbindingsweg tussen de rozentuin en het loofbos,
maar de rozentuin is nooit afgemaakt,
er zijn wel mensen geweest die rozen hebben neergelegd,
ze zijn niet aangeslagen en liggen te verleppen,
deels door de wind opgepakt en elders neergelaten
Vanochtend liep er iemand langs met een roestig schopje,
pakte een verwelkte roos op en plantte hem diep in de grond
zijn buurman kwam dagelijks langs met een gieter
Deze roos heeft het gered,
hij bloeit nu uitbundig en heeft zelfs de winter overleefd
Toen iemand anders ook een verlepte roos in de aarde wilde stoppen,
waren de bloemblaadjes broos en uitgedroogd,
de randen verschrompeld met kleine barstjes,
daarom is er geen rozentuin en is de weg in vergetelheid geraakt
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
01-04-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
RoosReacties op ‘Vergeten pad’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
