Einde van de wind

Ik wandel op de weg van de wind, blootvoets
Mijn haren wapperen als het fladderen van een merel met gebroken vleugel
Mijn hemd bolt op, een zeilbootje met volle zeilen
Mijn huid is bleek en kwetsbaar, als het dons van een plukje veren
Ik loop voorovergebogen, mijn vingers als een scherm voor mijn ogen

Aan het eind van de wind is het doodstil
Geen bladergeritsel, geen opdwarrelend zand
Geen water dat nog verdampt
en mijn tranen drogen niet meer

Het wachten is op de weg terug
of zoeken waar de wind zich schuilhoudt
Of is er geen toevluchtsoord meer aan het einde van de wind
Ik strijk mijn haren glad en veeg met mijn lijfhemd mijn tranen weg