vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Palmbomenbos
Haar woning staat in een palmbomenbos,
waar overdag schaduwen een uitvlucht zoeken,
tussen de met dode bladeren beklede boomstammen,
en in de nacht, vermoeid, zich op de bosgrond uitstrekken
Elke avond ligt zij op de tuinbank,
gemaakt van palmboomstammetjes,
overdekt met dode bladeren, van de stammetjes geschraapt
Ze luistert naar het gezang van de parapluvormige kruinen
die in de hoge lucht elkaar omhelzen en afstoten
Ze wacht op de volle maan,
dan spant ze om haar huisje,
in stijfsel geharde helder witte lakens,
en geniet van de lichtstralen,
die de maan op haar woninkje schildert
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
30-03-2025
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
PalmboomReacties op ‘Palmbomenbos’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
