verhuizing

ik heb al meegenomen
wat mijn zin nog zetten kan
uit de behuizing van mijn leven
al wat ik daar achterliet
zal doven zonder mij
zal wel en wee het mij vergeven
of betichten van verraad en
verwijten zal met boze ogen
terwijl het getraante nog moet drogen
mijn stem nog tegen wanden klinkt
een drenkeling die water drinkt
koud en koel mijn schreien kaatst
mijn roepen nog zal dragen
mijn natte ogen
omdat ik
niet wilde zien
dat anderen het zagen

nog eenmaal kijk ik om
zie liefde en leed nog liggen
voel me leeg van binnen
als het huis
waarin ik mijn leven sleet
van hekelen en beminnen
mijn werelds hoogst verlangen
mijn alleraardste goed
en breng
vol voltederheid en achting
mijn allerlaatste groet
ik draai me om
kijk de toekomst in ‘t gezicht
op naar blijdschap en verwachting
ik doe de deur
bedachtzaam zacht
zachter nog
achter me dicht