De Vogelverschrikker

Ik sta hier eenzaam en alleen
In een groot veld met koren om me heen
Al regent het of waait de wind
Er is niemand die dat nou erg vind

Nee, ik hang hier maar een beetje
Heb toch niet iets anders te doen, weet je
En dat is nu al jaren het geval
Maar er is geen mens die dat weten zal

Want geen van hen kijkt naar mij om
Zij vinden mij niets en noemen mij dom
Ja, ik ben dan maar een levenloze pop
Vol met stro en zaagsel in zijn kop

Maar zonder dat heb ik ook gevoel
Mag hier dan wel staan met maar een doel
Dat betekend niet dat ik ervan geniet
Is er dan niemand die dat ziet?

Zelfs de vogels zitten in mij te pikken
Terwijl ik hier sta om ze af te schrikken
Nee, zou best een ander baantje willen
Ik zie ze al kijken, ja dat word gillen

Ik denk dat ik hier nog wel een tijdje sta
Voordat ik van oudheid van mijn stokje ga
Dat interesseert de mens geen ene flikker
Want ik ben en blijf een vogelverschrikker