Lotgenoot

Je probeert de lelijkheid te pareren
van boze mensen in het zomerse park
van de oude havenstad Amsturia

sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw versleten witte ondergoed
op de donkergroene houten bank

je ziet de vogels foerageren
de bomen aan de waterkant
de heldere zon breekt door

sombere wolken verdwijnen
ik wandel in jouw prille stem
ik zwem in jouw frisse gedachten

alles sterkt me in wie ik ben
ik neem je mee in mijn lucide dromen
er is een gelijkenis in onze illusies.




© mobar