Kerstschaduw

Kerstschaduw
Het mes snijdt het kerstbrood aan,
doch ik voel haar steken in mijn hart,
tranen die ik pleng in eenzaamheid,
waar elders de wijn rijkelijk vloeit.

De kaarsjes stralen helder en warm,
maar de koude stilte omhelst me,
vreugde in de huizen, luid en vol,
terwijl mijn kamer gevuld is met leegte.

Tafels gedekt in overvloed.
Vergeten, de honger die elders woedt.
Twee dagen van vrede, warmte en gezelligheid,
en eromheen kou, oorlog en eenzaamheid.

Terwijl de wereld vrolijk haar feest viert,
lijdt menigeen alleen en in stilte.
Voor hun geen tijd zo eenzaam en wreed,
Dan waar kerst zijn schaduw werpt