wij zijn de veren

wat is er met mijn spreken
het is ge bleken
het zijn ge breken in de zorg
ik erf de dag
ik sterf met een lach
het is als een warme deken
als ik het overzie
dan leg ik de nadruk op chemie
ben ik verlegen als ik haar zie
het is gedegen euforie
een leven dat geniet
na het beven en verdriet
je roept om keren
dat de meren overspoelt
als bedoelt van eren
kalm zal je tot mij wederkeren
ik laat het liefde zijn
als vreugde des heren
wij zijn de veren
zij is het medicijn