Levensloop

Ik dacht dat ik zag, waar het leven mij aanraakt,
niet een aai, maar meer een omhelzing.
Soms teder dan weer beklemmend.

Ik dacht dat ik zag , het begin en het einde.
en al wat tussen in zich ontvouwt,
waar het licht kwam en het licht ging.

Ik dacht dat ik zag, het grote geheim,
dat immer buiten onze ooghoeken,
zijn geheimzinnige dans uitvoert.

Ik dacht dat ik zag
hoe het licht langzaam uitdooft
en de stilte steeds luider klinkt.
En hoe de knoop van mijn leven
zich steeds meer ontward.

Ik dacht dat ik zag , hoe de tijd zijn einde nadert ,
als bladeren die vallen uit een boom.
En langzaam maar zeker alles verdwijnt.
En wanneer het einde uiteindelijk haar stem laat horen,
Dan is daarna alles vredig en stil.