vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Innerlijke zee
Onder de dakpannen van mijn geest,
rimpelt een binnenzee van gedachten
Gedachten die ik wil ordenen als de blaadjes van een esdoornboom
Eens is het zo geweest,
dat ik ze verwarde in mijn droom,
dat ik wakker werd en niet langer kon wachten
Onder wolken van mijn verlangen,
houd ik mijn dromen angstvallig gevangen
Ik wil ze opbergen en vouwen,
onder vleugels van herinneringen
Want hen wil ik ze toevertrouwen,
zij verlichten mijn zorgen en beslommeringen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
15-10-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
BinnenzeeReacties op ‘Innerlijke zee ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
