Ondankbaar masker

Je kijkt me aan vanaf de wand,
met je verwrongen gelaat en holle ogen
Ben je niet dankbaar dat ik je bevrijd heb
uit die snuisterijenwinkel
Tussen de anderen lag je, maar jij was de enige
die naar me glimlachte

Gewikkeld in goudkleurig pakpapier,
droeg ik je onder mijn arm,
warm tegen mijn oksel,
over straat, uit het zicht van voorbijgangers

Ik heb de schoorsteenmantel vrijgemaakt,
een goudkleurige haak in de muur bevestigd
Nou hang je daar, zodat je alles kunt zien,
de hele kamer overzien.
Je kunt al mijn handelingen volgen,
en de liefdevolle blikken die ik je geef
Nu kijk je me ondankbaar en uitdagend aan, waarom