Herfsttekening

Als je in de herfst om je heen kijkt,
zie je een spiegel van vallende bladeren,
wisselende kleuren
In de nevelige lucht, de afdrukken van de zomer,
fel wit, vermengd met lichtgrijs

Als je over de bosgrond loopt,
hoor je het knisperen van gevallen bladeren,
zie je gebroken takjes liggen,
door een dampige waas omhuld,
voel je de stilte, de verlatenheid

Als de wind de bladeren optilt en meevoert,
en ze weer ruw ter aarde werpt, als uitgestrooide dromen,
voel je de woestheid en de kracht van het jaargetijde

Als de schemering neervleidt op het bos,
en schaduwen tussen de stammen meanderen,
wordt de wereld een vage schim,
een waas van rood en goud,
waar de tijd versluiert en uiteindelijk verstilt