Boven de wolken

Ik bel mijn vriend,
we spreken af bij zijn voordeur,
een lastige plek, hij woont precies op een kruispunt
waar twee wegen elkaar snijden
's Avonds schijnt het licht van de lantaarnpaal
met zijn twee armen naar binnen,
recht zijn woonkamer in
Gelukkig is de stoep breed genoeg

Ik pak mijn uitschuifbare, tweezijdige aluminium ladder,
leg hem neer in mijn voortuin
Uitgeschoven zie ik dat een sport loszit,
twee boutjes zouden hem kunnen vastzetten,
maar ik weet niet hoe

De ladder ligt daar, in het zand,
als twee rijen dominostenen,
waarvan één ontbreekt

We zetten hem bij mijn vriend voor de deur op de brede stoep,
zodat we beide straten kunnen overzien
We vrezen ongewilde blikken,
als een gekooide kat,
met twee poten, op een kermis

We wachten op een dag met laaghangende wolken,
een bewolkte hemel die ons omhult
Tegelijkertijd klimmen we omhoog,
ik aan de kant met de gebroken trede
Daarom is mijn vriend net iets eerder boven

We staan naast elkaar,
met onze hoofden door het wolkendek heen
Kijken naar links en naar rechts,
op zoek naar leven hierboven