Houten been

Hij loopt op een houten been,
het brengt hem ver, al gaat het traag
Vrienden kerfden hun namen in het hout,
bij elke naam drukt hij een punaise,
een patroon ontluikt, de letter S
Sommige namen kort als een zucht,
andere langgerekt, haast een ademtocht,
de lettervorm groeit vanzelf

's Avonds, voor het slapengaan,
trekt hij de punaises één voor één eruit,
en vult de gaatjes met zachte was,
een balsem voor wat is geweest
's Ochtends zet hij ze rustig terug,
veegt met een doekje de overtollige was weg,
en vervolgt zijn pad
De letter blijft, de namen blijven