Kiezelsteentje

De stoelpoot drukt op een kiezelsteentje,
dat door de druk van kleur verschiet
Alle andere steentjes blijven onveranderd,
waardoor hij wat uit de toon valt
Hij probeert de tafel weg te duwen,
steun van andere hoeft hij niet te verwachten

Langzaam dommelt hij in,
dromend van zijn herkomst,
een drooggelegde rivier met rode bodem
Te midden van zijn metgezellen verbleef hij daar,
kilometers meegevoerd door de stroming,
rondtollend, glimmend gepolijst
In zijn slaap voelt hij nog de aangename schuring,
die hem zijn glanzende schoonheid heeft geschonken