Waterjuffer

De lucht blaast met vochtige adem een rimpeling over de waterplas,
een dromerige waterjuffer opschrikkend
Zij was net met haar vleugels regenboogjes aan het schilderen,
gestreeld door opkomende lichtstralen

Met sierlijke pootjes dansend,
zweefde ze als een nimf,
doorzichtig als ochtenddauw,
een magische afdruk op de blauwe mantel van de lucht.

Maar door de wind verliest ze haar balans,
verwordt haar dans tot een wanordelijk vleugelspel,
haar betovering vervlogen.
Wat eens een dans van vreugde en vrijheid was,
is nu een strijd om voortbestaan