Koorddansspel

Ze sprongen boven de heg uit,
kinderlichaampjes, spartelende beentjes,
alsof de wereld een weids koorddansspel was,
een horizon draaiend in eindeloze cirkels

Daarom sleepte hij de trampoline naar zolder,
sprong en sprong, nauwelijks een meter hoog
meer een strijd tussen chaos, werkelijkheid en droom,
geen horizon die danst in kronkelende wendingen

Kon hij maar hoger komen,
dus zaagde hij een gat in het dak,
sprong en sprong, zo hoog dat zijn huis verkleinde,
en zijn hoofd de wolken raakte