Tomaten plukken
Diep bukken, de mand verslepen,
tussen het groen turen,
tot een rode vlek oplicht,
kleine handjes die bladeren dwingen te wijken
Bij elke tomaat groeit de loomheid van mijn kinderlijf
Vier uur 's ochtends, nog donker,
een bord voor mij,
vier boterhammen met spek en suiker,
moeders handen snijden ze in hapklare stukken,
klaar voor de dag die al begonnen is
In de kas, rijen vol tomatenplanten,
de lucht dik van aarde en vocht.
Als mijn mand vol is, verschijnt mijn broer,
stoer in zijn ribbroek,
groene vegen over zijn armen
Moeder luidt de tuinbel,
tijd om handen te wassen, en naar school te gaan
Nog proef ik de zoete smaak van tomaten,
groen op mijn vingertoppen, onder mijn nagels
Bij elke hap een herinnering aan
steekjes in mijn rug,
de dagen die nooit verdwenen zijn
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
07-10-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
TomatenReacties op ‘Tomaten plukken ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
