vorige gedicht
vorige gedicht
Verroeste spijker
Op de bodem van de sloot,
ligt een verroeste, kromme spijker
Eens heeft hij een plank gepijnigd,
maar deze is nu zelf afgedankt, als brandhout
Dat heeft de spijker overleefd,
Bij hergebruik krom geslagen,
daarna achteloos weggegooid,
door een kind in het water geworpen
Hij kon niet weten dat de spijker,
een verbindende factor is geweest,
een essentieel onderdeel van bouwen
Nu afgedankt, verzonken in de modder,
tot de dag dat hij geheel verzwolgen is
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
07-10-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
SpijkerReacties op ‘Verroeste spijker ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
