Penseelkevertjes

Oude vrouw, gebogen, met geknot haar en wandelstok,
op het bospad, in haar handtas een flesje helder bronwater
Zij loopt naar de half verweerde boomstam,
gaat er schrijlings opzitten,
opent haar tasje en zet het geopend flesje ernaast

Ze wacht geduldig tot het wat lichter wordt,
en de penseelkevertjes te voorschijn komen
Met haar stok tikt ze zacht op de stam om ze te ontwaken
Daar komen ze, zoals verwacht,
hun behaarde lichaampjes schuddend

Uit haar tas haalt ze een bloknoot en een kaneelstokje,
dat doopt ze in het bronwater,
zet ermee een streep onder de resultaten van gisteren,
en telt en tekent de sporen van de kevertjes in haar schriftje

Zodra de zon de boomstam haar volle licht schenkt,
noteert ze het aantal,
bergt fles en kaneelstokje op, gaat voldaan huiswaarts