De weg naar huis

Ik loop in een wereld die mij
overschaduwt,
die door hen van weleer nooit is gewenst
Het zijn handen die de maan wegdrukken,
waardoor het 's nachts altijd donker is,
en het enige licht van kaarsen of straatlantaarns komt

Ik wil de lucht inademen die ik in de avond verzamel voor de nacht
Dan zijn mijn dromen helder en voorspellend
Ik wil de littekens van de dag verzachten,
zodat de nacht niet binnenste buiten gekeerd wordt

Ik zou graag willen dat het ochtendgloren,
de waarheid van de nieuwe dag uitademt
Dat ik mijn weg naar huis kan plaveien met vredige gedachten
Dat mijn huisbel klinkt als een kerkklok wanneer bij mij aangebeld wordt