Verweven in dromen

Tegen de poten mijn tuinstoel stuift gemaaid gras
Ook mijn schoenen hebben hun bruine glans
verwisseld voor een groene waas

Hier verdrinken de bomen in mijn dromen,
komen onverwachte gedachten mijn leven binnen

De nachten verzamelen onuitgesproken woorden,
die de volgende ochtend het open raam uitwaaien

Het is mijn verleden dat steeds verder achterloopt
Ik kan alleen aan het nu denken, dat mijn handelingen doordrenkt,
een horizon waar achter alle schaduwen zich verschuilen