Rugzak

Te zwaar draag ik mijn last,
mijn linnen huid strak gespannen,
uitstekende hoeken werpen schaduwen,
op de rug van mijn kwelgeest
Mijn schuimrubberen banden schuren,
over zijn magere schouders

Ik ben moe van het gesleep,
volgepropt met zinloze ballast
Ik ruk mijn banden los,
val neer langs de weg,
en stort mijn inhoud in de sloot

Geen lading meer te vervoeren,
geen schuren op mijn stoffen huid,
Ik rust nu zonder zorgen,
mijn taak volbracht
Geef me over aan de aarde,
loslatend wie mij ooit droeg