vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Timmerman en de wind
De wind waait door het open raam,
verweerde kozijnen, houtrot
Waar blijft de timmerman, van achter de bergen
Zijn overall versleten, gereedschap verroest,
toch wil hij het raam herstellen, met vaste, geoefende hand
Eerst de scharnieren vastzetten,
met nieuwe koperen schroeven,
dan de rotte plekken wegschrapen,
maar geen emmer voor de houtresten
Van verre hoor je de timmerman al,
zijn handkar ratelt over rotsige keien
De wind speelt met zijn gescheurde werkpak,
bij aankomst hoort hij dezelfde wind zingen,
door het klapperende raam
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
04-10-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
TimmermanReacties op ‘Timmerman en de wind ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
