Bosgierstgras

Aan de rand van het bos ligt een plankje,
bedoeld voor bewoners om te rusten.
Door vele regenval enigszins kromgetrokken,
en overdekt met bosgierstgras,
hun pluimen vol met kleine lichtgroene bloemetjes.

Als de dorpsgenoten gaan zitten, plukken zij wat bloemetjes,
steken die in hun haar, met een haarspeld vastgezet.
Van veraf lijkt het dan net,
of de graspluimen een meter hoger zijn dan normaal.

Wanneer de zon zich verschuilt achter een reuzerabarberblad,
verlichten de bloemetjes zwakjes het pad,
worden de ingezetenen door een warme gloed omgeven,
en wordt in de schemering geelgroen geschreven