vorige gedicht
vorige gedicht
Dans met de zee
Ik zing over de zee, het zoute water, de zeemeerminnen,
tot de eerste golfjes schuimend over het strand rollen,
en mijn blote voeten de adem van het koele zand voelen
Ik wacht tot mijn zeemeermin haar hoofd boven de branding tilt,
het zout uit haar golvende haren schudt,
met haar zilveren staart zacht klappend,
een spoor van schuim achterlatend
Dan dans ik met haar, daar waar de vloed ons raakt
Bij elke stap die ik in het vochtige zand zet,
tokkel ik in gedachten op mijn gitaar,
en zing voluit, alsof ik zelf de zee ben,
met de golven als mijn melodische begeleiding
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
02-10-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
ZeemeerminReacties op ‘Dans met de zee’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
