vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Genezende zalf
Op tafel staat hij, wit en romig,
het geheim van mijn huid, rafelig en schilferig
Het potje wacht tot hij wordt aangeraakt,
en een losgedraaid deksel zijn geheim verraadt
Met mijn vingers streel ik de buitenkant,
bang het te beschadigen
Ik ruik zijn indringende geur, lavendel en rozemarijn
Ik strijk een vleugje voorzichtig over mijn huid,
voel de warmte tot diep in mijn botten
Terwijl alles om me heen in een waas verdwijnt,
ervaar ik de genezende kracht,
die als een liefdespijl door mijn lichaam raast,
en de adem van de stilte die mij overvalt
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
01-10-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
ZalfReacties op ‘Genezende zalf ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
