vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ademwolkjes
Ik loop mijn ademwolkjes achterna,
's avonds leg ik ze in een la
's Morgens doe ik de lade open,
laat ik ze even vrij lopen
Verzamel ze dan snel bijeen,
ik laat ze nooit alleen
Dit herhaal ik elke dag
Doe dat met een glimlach
Zij zijn mijn levensbaken
Zonder hen kan ik mijn leven niet afmaken
Elke dag worden het er meer,
moet mijn lade legen op een keer
Soms laat ik er een paar gaan,
maar het pakt me wel aan
Eens droomde ik, ze zijn weg allemaal
Hoe nu verder met mijn levensverhaal
Maar dan besef ik, ze zijn niet weg,
ze komen terug na onderling overleg
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
30-09-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
AdemReacties op ‘Ademwolkjes ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
