Hangbruggen
In een blauwe hemel de weerspiegeling van een hotel,
met ronde ramen en twee hoge televisiemasten,
net een tweemaster in de woestijn
Door een van de vensters,
twee donkerrode hangbruggen zichtbaar,
van veraf gelijkend op,
rood geverfde mannen- of vrouwenlippen
De linkerbrug voor heengaand,
de ander voor terugkerend verkeer
Niemand weet waar de linker naar toe leidt,
ook niet waar de rechter vandaan komt
Op een vroege ochtend,
enige schommelingen waar te nemen
Daar komt iemand aan met strooien sandalen,
en een ebbenhouten wandelstok
Hij kijkt op naar het hotel,
voor hem een rustplaats na een avontuurlijke reis
Maar beneden aangekomen,
keert hij onverwachts over de andere brug terug
Nu schommelt deze, schaduwen op de blauwe hemel werpend
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
30-09-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
BrugReacties op ‘Hangbruggen ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
