seizoenen

De bomen zijn met grauw bepleisterd
geen vogel roept meer in het riet
de zomer is al weken uitgelijsterd
de hemel lijkt wel een vergiet

het donker komt steeds vroeger dagen
lichten branden de gordijnen dicht
het zonlicht gaat steeds lager vagen
nu de herfst zijn koude pijlen richt

op bossen parken woonkwartieren
heide weide verdorde vlakten
greppels sloten en rivieren
op straten pleinen bladgoud plakte

o schone herfst met bitterzoete geuren
na u de winter in zijn helder wit gewaad
ook die zal al zijn wit verbeuren
aan de lente die het land weer leven laat

ik wil mij spieg’len aan seizoenen
ik wil mij schikken naar hun zin
wil mij met dat lot verzoenen
want dood is niet het einde
maar het is een nieuw begin