Schaduwen van de nacht
Wanneer de dag de strijd met de nacht schijnbaar wint,
dwalen mensen met zware stappen vertwijfeld over de weg,
ballen boeren op brandstofloze tractoren hun vuisten,
verzamelen verwaarloosden zich rond de fontein op het dorpsplein
Onder een zwaar wolkendek geeft de nacht zich nog niet gewonnen,
gehuld in woede, weigert hij te buigen,
veegt zijn donkere wolken langs de hemel,
probeert het eerste zonlicht te doven,
waardoor wegen in vale duisternis gehuld blijven,
en een donkergrijze deken over het akkerland ligt,
de dorpspleinpomp geen schaduw kan geven
Dwalers herkennen hun verloren pad niet meer,
boeren zuchten omdat ze hun land niet kunnen bewerken,
verwaarloosden omarmen elkaar met troosteloze blikken,
kijkend naar het opspattende water uit de fontein,
terwijl de nacht de dag stevig in zijn donkere greep houdt
Reacties op ‘Schaduwen van de nacht ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
