Murmelend koor

Op de uitgebrande heide staat een tent
Schuiven van de rits klinkt als een instrument
Het moet wel een harp zijn,
te horen aan het getokkel bij zonneschijn
Bij regen klinkt het als een valse gitaar,
de tent is dan onleefbaar

Over de bewoners is niets bekend,
ook de heide heeft ze niet gekend
In de tent staan wel een tafel en een bed,
moet ooit door iemand daar zijn neergezet
Een prentenboek ligt open op het grondzeil
met tekeningen in een kinderlijke stijl

De wind zingt zacht door het tentdoek heen,
vertelt verhalen over bewoners, heel sereen
Bij nacht klinkt het als een murmelend koor,
de tent ademt dan mysterie, steeds weer door