Nieuw begin

Achter de wind hangt een touwladder,
de enige weg naar beneden
Maar eerst moet het stenige pad bewandeld worden,
langs afgeronde rotsblokken,
versteende tranen van goden uit verbije tijden

Toen de goden bijeenkwamen aan een lange tafel,
sommigen op wolkenstoelen gezeten,
anderen languit liggend
Zij huilden allen om de wereld,
in de tijd dat de mensen nog niet bestonden

Nu moeten zij tussen godstranen een uitweg vinden
Als ze hun evenwicht dreigen te verliezen
en steun zoeken tegen bemoste stenen,
voelen ze nog steeds het niet opgedroogde godenvocht

Uiteindelijk dalen zij af, hun ogen vol hoop,
langs de ladder van de wind
Met elke stap voelen ze de beklemmende, oude macht van de goden,
die hen moeten leiden naar een nieuw begin