Broodplank
Geef een cijfer van 1 tot en met 10 voor dit gedicht.
Traag tikkende klok
Op een uitgesleten vloer
losse voegen in cement,
een scheefhangende vitrinekast
met gebroken, smoezelige ruiten,
uitgedroogde verf, afgebladderd
Een lichte houten broodplank,
geschaafd uit jong eikenhout,
in de vorm van gespreide vingers,
glad, lichtbruin gelakt
In handen van de ochtend
dikke plakken vers gesneden brood,
hartvormig en rijk belegd
met kaas en spek, bestrooid met suiker
Een torentje, licht voorovergezakt
door zijn hoogte en gewicht,
achter glas, helder en schoon,
een overhellend broodtorentje
Nu diepe groeven in het plankje,
half verborgen in het duister,
droge, verbleekte broodkorrels,
herinneringen aan lang vervlogen tijden
Hier rusten vergeten verhalen,
uitgesproken aan de ronde tafel,
waar stoelen met donkere lak
het stille kauwen opvingen,
onder het trage tikken van de klok
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
13-09-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
BroodReacties op ‘Broodplank ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
