Periscoop
Onder het grijzige maanlicht ligt een regenplas te glimmen,
De nachtwind streelt het water en tilt het zachtjes op,
tot het langs de randen kruipt,
om daarna weer stil terug te vallen
Het tikt als een waterklokje, onverstoord door de tijd
In het midden drijft een afgestoken, gebroken lucifertje,
achteloos achtergelaten, vergeten
Het deint mee op het ritme van het water,
schommelt op en neer
soms wijzend met zijn verkoolde punt naar de maan,
dan weer weggedoken, verborgen
Wanneer wolken de hemel overschaduwen,
en de maan zich even laat oplossen in grijs,
wordt het lucifertje onzichtbaar, zelfs doorschijnend,
als een bleke duikboot,
die zijn periscoopje voorzichtig boven het wateroppervlak tilt
om naar een onzichtbare wereld te speuren
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
10-09-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
LuciferReacties op ‘Periscoop’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
