vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Schuilplaats
Hij heeft gehuild,
bij de opgaande zon,
toen het opkomend rood het grijsgrauw van de nacht oploste,
en het dunne wolkendek een roze, paarse glans verleende
Hij wil zich verbergen tussen de hoge koningsvarens,
één worden met de helder groene gloed,
van zijn dubbel geveerde bladeren,
zich vastklampen aan de harige stengels,
en meewuiven in de wind,
zoals spoorachterblijvers wuiven naar vertrekkenden
In de schaduw van de varenbladen
waar fluisteren het groen omarmt,
vindt hij vrede in het zachte ruisen,
een toevluchtsoord voor zijn dromen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
06-09-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
VarenReacties op ‘Schuilplaats’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
