Deurmat

Daar achter die metalen muur,
naast die strakgeschilderde schuur
Daar is mijn huis
Daar ben ik thuis

Ik ben de deurmat
Dat ben ik goed zat
Al dat schoenen geveeg,
brengt altijd zand teweeg

Dat kriebelt tussen mijn haren,
ze willen me echt niet sparen
Schoonmaken is er niet bij,
in geen enkel jaargetij

Ik voel nog steeds de vele hakken,
die mij aldoor verder verzwakken
Wel ben ik stille getuige, al die jaren,
van blije gezichten en boze gebaren