vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Zandstorm
Met geraas blaast de wind zand in een werveling omhoog,
een eekhoorntje verstorend dat tussen de struiken scharrelde
Zijn staart fier omhoog,
beweegt als een verwaaiende rookpluim uit een scheepsschorsteen
De zon zakt langzaam achter de groene bossage,
schaduwen op het dorre gras achterlatend
Een uil huilt zachtjes vanuit de bomen,
met zijn glinsterende ogen als smaragden,
volgt hij het verschrikte eekhoorntje in de nacht
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
03-09-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
EekhoornReacties op ‘Zandstorm’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
