vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Bruidsvlucht
De zandvlakte houdt vogelzang gevangen
en wordt gedompeld in stilte
Een enkel ritselend geluid dat deze rust doorbreekt,
zijn vleugelslagen van opstijgende vliegende mieren
Hun rood gloeiende lichamen vervagen
in het licht van de opkomende zon,
alsof de bruidsvlucht van koninginnen en mannetjes
een geschenk is van de vroege ochtend
Na afloop glinsteren de verloren vleugels,
als tranen van zilver in de warme lucht verdampend,
een belofte aan de toekomst
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
30-08-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
MierenReacties op ‘Bruidsvlucht’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
