vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Gestaakte leuning
Ze hebben eindeloze strengen over het pad geweven,
als een neergedaalde hangbrug
Anderen hebben staken links en rechts in de grond geslagen,
een stevige leuning nabootsend, een schijn van houvast
De tijd is gekomen om de brug te betreden,
beladen met alles wat noodzakelijk is
Het doel is om in een onafgebroken stoet te vertrekken,
handen rustend op elkaars schouders
Ze moeten voorzichtigheid omarmen,
om niet tussen de touwen verstrikt te raken
Maar ze kunnen hun balans bewaren,
door houvast te vinden aan de gestaakte leuning
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
28-08-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
HangbrugReacties op ‘Gestaakte leuning ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
