Spelonk
Een steenklomp ligt in die donkere grot,
al meermalen verplaatst, maar door wie
Nooit heeft een levend wezen deze zwarte diepte betreden,
nooit heeft het licht hier zijn gloed gebracht
Hij moet zichzelf verlegd hebben
Waar haalt hij die kracht vandaan
Hij moet wel van goddelijke oorsprong zijn,
hij lijkt immers op een voorovergebogen godenbeeld
Nog steeds sijpelt zijn angst langs de gladde wanden
Waar komt die angst vandaan
Angst die in deze hitteloze grot niet kan opdrogen
Is hij hier gestorven en telkens herrezen
Is hij geen versteende god, maar een verdwaalde,
die zich schuilhoudt voor Gods wrake
Wat heeft hij misdaan
Hoe heeft hij deze grot gevonden Allemaal onbeantwoorde vragen,
voor altijd verborgen in de schoot van deze spelonk
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
27-08-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdwaaldeReacties op ‘Spelonk’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
