Schimmen

De wieken van een ventilator,
vleugels van een gevangen vogel,
snijden als vlijmscherpe messen
door de nachtelijke lucht, koelte brengend,
ongenode, eindeloos wervelende, koude sluiers zuchtend neerdalend,
onophoudelijk windvlagen oproepend,
in deze anders zo serene kamer

Het grenzeloze gezoem en gezoef
bootst
als een dreigende waarschuwing aanzwellend onweer na,
dat onvermoeibaar op zich laat wachten,
en als onheilspellende slagschaduwen de ruimte bevolkt

Bedoeld om verkoeling te bieden,
lijkt hij zijn eigen wil te volgen,
een verzamelaar van zich opstapelend stof en vuil,
een boodschapper van ongekende geuren
Terwijl hij gedurig lichte en donkere schimmen laat dansen,
glijden herinneringen aan onopgeloste problemen steeds verder weg