Mars der ontstemden

Ik draag de fakkel in de mars der ontstemden
Een rode fakkelgloed strijkt als een vurige sluier over de meegangers
Mijn doel is licht brengen,
zichtbaar voor alle belangstellenden die ons gadeslaan

Ik zwaai mijn fakkel wild heen en weer,
vlammen dansen,
als fonkelende sterrenstofdeeltjes om ons heen
Bij de hoge eikenpoort houden we halt

Met het fakkelhandvat bons ik op de kasteelpoort
De vonkenregen omhult ons als een beschermende mantel,
In een harmonische kadans met mijn gebeuk,
knarsen de scharnieren

Op perkamentrollen hebben we onze klachten geschreven,
met larikshouten pennetjes,
gedoopt in inkt van roet en hars