Gebogen schaduwen
Wanneer keren de reizigers weer terug,
van de andere kant van de wereld,
schouders beladen met nieuwe inzichten,
en rugzakken vol wijsheden
Zijn ze al voorbij het openluchttheater,
waar Dionysos wordt geƫerd,
en onversneden wijn rijkelijk vloeit
Of varen ze nog in papyrusboten op de heilige Nijl,
om kennis van de vloed te vergaren
Onbekende landen moeten zij doorkruisen,
elk gevaar trotserend, met zwaarden van koudvuur gesmeed
Op leren sandalen, met schurend touw,
strak om enkels en voeten gewonden
Daar naderen de wandelaars in de verte,
als gebogen schaduwen aan de horizon,
uitgedost in vreemde, veelkleurige mantels,
met versleten schoenen en uitpuilende rugzakken
In hun ogen een wereld, voor altijd veranderd
Reacties op ‘Gebogen schaduwen ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
