Blauwe regen
Met een stam zo dik als een oeroude boom,
verheft de blauwe regen zich uit de aarde
Zijn takken strekken zich uit in sierlijke krommen,
als slingererende armen naar de zon
De bast, ruw en stevig gelijk een verweerde muur,
zuigt zich vast aan huis en schutting
Glinsterende bladeren bieden schaduw en rust,
een groene oase voor vermoeide reizigers
En dan die bloemen, peervormig,
parelmoerachtig paarsblauw als de schemering voor het duister,
tranen van de natuur, zwevend in de zucht van de wind
Lange bloemtrossen vormen een deken,
om onder weg te dromen,
een zachte omhelzing van de aarde
Deze kracht van de natuur
roept bewondering en respect af,
en een ieder buigt voor de blauwe regen,
die ons herinnert aan de schoonheid,
en veerkracht van het leven,
dat groeit en bloeit, ondanks hindernissen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
21-08-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
BlauweregenReacties op ‘Blauwe regen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
