vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Zegeningen
We zien elkaar op een bosbankje
Kom onverwacht naast je zitten
Mijn vingers ineengestrengeld
Denk aan onze laatste taxiritten
Met blote voeten op het gras
Schuif ik nerveus heen en weer
Mijn klemmende schoenen irriteren
Geniet toch in deze rustieke sfeer
Even later dwarrelen eikenblaadjes
Gaat het verfrissend regenen
Buig heel voorzichtig voorover
Ervaar alles als zalige zegeningen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
17-08-2024
Geef uw waardering
Op basis van 0 stemmen krijgt dit gedicht NAN van de 5 sterren.Tags
BankReacties op ‘Zegeningen ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
