Boogbrug
Ik ga voorbereid op weg naar de boogbrug,
mijn wandelschoenen stevig gestrikt op mijn rug.
Van veraf, zie ik al de witte reling,
een baken van een vernieuwde verbinding
Eindelijk zal ik overzijde bereiken,
waar mijn overladen geest zich kan verrijken
Maar eerst moet ik de lange, steile helling op,
praten met de genodigden daar bovenop
Zij dragen verlengde, groene gewaden,
met veelkleurige bloemen overladen
Zij turen met hun handen boven hun ogen
Ze staan erbij als een vol veld rozenbogen
Als ik gebogen, geheel buiten adem naderbij kom
buigen zij allen gelijk uit respect voor mijn ouderdom
Samen bespreken we wat ons zal overkomen,
als we aldaar gelijkgestemden tegenkomen
Ingezonden door
Paul Duyvesteyn
Geplaatst op
14-08-2024
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
BrugReacties op ‘Boogbrug ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
