vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Engel
Het aardse ontstegen
die nacht toen rivieren
buiten oevers traden
jij met natte voeten
hartelijk afscheid nam
van ons satijnen liefdesspel
niets meer
om over te discussiëren
geen meningsverschillen
geen hemel en geen hel
alleen jouw helderblauwe ogen
en die weemoedige droomopslag
die een droom deed vermoeden
in de diepe klankspelonken
van de zoete duisternacht.
© mobar.
Ingezonden door
mobar
Geplaatst op
13-08-2024
Geef uw waardering
Op basis van 15 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Droom Engel Vertrouwen VriendReacties op ‘Engel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
